23 માર્ચે સમગ્ર વિશ્વમાં ઘણા તહેવારો ઉજવવામાં આવે છે, પરંતુ ભારતમાં આ દિવસ ખૂબ જ વિશેષ છે કારણ કે આ દિવસે ભારતના મહાન પુત્રોએ તેમના દેશ માટે બલિદાન આપ્યું છે.  કહો કે વર્ષ 1931 માં ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળ દરમિયાન, ક્રાંતિકારીઓ ભગતસિંહ, રાજગુરુ અને સુખદેવને 23 માર્ચે જ ફાંસી આપવામાં આવી હતી.  23 માર્ચને શહીદ દિવસ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.  ભગતસિંહ સ્વતંત્રતા ચળવળના આવા સૈનિક રહ્યા છે, જેનો ઉલ્લેખ થતાંની સાથે જ શરીરમાં ઉત્સાહ આવે છે અને વાળ reભા થાય છે.  પોતાને દેશભક્તિની ભાવનાથી ભરવા માટે, તેનું નામ લેવાનું પૂરતું છે.

તમારી માહિતી માટે, મને કહો કે ભગતસિંહે બ્રિટિશરો પાસેથી લોખંડ લીધો હતો અને તેમની નિંદ્રામાંથી જાગૃત કરવા માટે એસેમ્બલીમાં બોમ્બ ફેંકી દીધો હતો, તેઓ એસેમ્બલીમાં બોમ્બ ફેંક્યા પછી ભાગ્યા નહોતા અને પરિણામે તેમને ફાંસી આપવામાં આવી હતી.  એક દિવસ પહેલા, ભગતસિંહે છેલ્લા પત્રમાં કંઇક લખ્યું હતું, તે જાણીને કે તમે ભાવનાશીલ થઈ જશો.

જો તમને ખબર ન હોય, તો પછી મને કહો કે ભગતસિંહે ફાંસી પહેલાં તેના છેલ્લા પત્રમાં લખ્યું હતું, ''મિત્રો, મારે પણ જીવન જીવવાની ઇચ્છા હોવી જોઈએ તે સ્વાભાવિક છે.  હું તેને છુપાવવા માંગતો નથી, પરંતુ હું એક શરત પર જીવી શકું છું કે હું કેદમાં કે બંધ નથી રહેતા.  મારું નામ ભારતીય ક્રાંતિનું પ્રતીક બની ગયું છે, ક્રાંતિકારી પક્ષોના આદર્શોએ મને ખૂબ મોટો કર્યો છે,  એટલુંજ  છે કે હું અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાની સ્થિતિમાં ચડી શકતો નથી.  દેશની માતાઓ મારા બાળકોના ભગતસિંઘની અપેક્ષા કરશે હસવાના કિસ્સામાં. આ સ્વતંત્રતા માટે બલિદાન આપનારા લોકોની સંખ્યામાં વધારો કરશે કે ક્રાંતિ અટકાવવી અશક્ય થઈ જશે. આજકાલ મને મારા પર ખૂબ જ ગર્વ છે.  હવે અંતિમ પરીક્ષાની ખૂબ રાહ જોવાઇ રહી છે.  ઈચ્છો કે તે નજીક આવે. ''